Dinçer Güngörür, yeni kişisel heykel sergisi Biraz Hayal Biraz Gerçek ile izleyiciyi gerçeklik ile düş gücü arasında kurulan şiirsel bir alana davet ediyor. Sanatçının son dönem üretimlerinden oluşan sergi, figürü yalnızca fiziksel bir form olarak değil; hafıza, duygu ve zaman taşıyan bir varlık olarak ele alıyor. Dinçer Güngörür'ün heykellerinde biçim zaman zaman sadeleşirken, zaman zaman parçalanarak yeniden kuruluyor; böylece her eser kendi içsel anlatısını oluşturan bağımsız bir karaktere dönüşüyor. Serginin temel yaklaşımı, gündelik gerçekliğin ötesinde kalan duygusal ve sezgisel alanlara odaklanıyor. Heykellerdeki deformasyonlar, yüzey dokuları ve dengeli boşluk kullanımı; sanatçının figüre yalnızca biçimsel değil, psikolojik bir derinlik kazandırma arzusunu görünür kılıyor. Biraz Hayal Biraz Gerçek, somut olan ile zihinde kalan arasında gidip gelen bir atmosfer kuruyor. İzleyici, eserlerle karşılaştığında yalnızca bir form görmüyor; aynı zamanda kişisel çağrışımlarla tamamlanan bir anlatının parçası hâline geliyor. Dinçer Güngörür'ün heykelleri, güçlü bir sessizlik taşıyor. Bu sessizlik; kimi zaman kırılgan, kimi zaman dirençli, kimi zamansa zamansız bir insan hâlini görünür kılıyor.
Çağdaş sanatın dikkat çeken isimlerinden Gözde Atlas, yeni kişisel sergisi "Yüzeyin Hafızası — Memory of the Surface" ile izleyiciyi katmanlar, izler ve hatırlama biçimleri üzerine düşünmeye davet ediyor. Sanatçının üretim pratiğinde yüzey, yalnızca bir taşıyıcı değil; zamanın, müdahalenin ve belleğin izlerini barındıran aktif bir alan olarak ele alınıyor. Atlas, boya, doku ve tekrar eden işaretler aracılığıyla yüzeyde biriken katmanları görünür kılarak, izleyiciyi hem fiziksel hem de zihinsel bir derinliğe yönlendiriyor. Sergide yer alan eserler, geçmiş ile şimdi arasında kurulan kırılgan ilişkilere odaklanarak, silinmiş, örtülmüş ya da yeniden yazılmış yüzeyler üzerinden belleğin sürekliliğini sorguluyor.
Ayşe Kıran, resim pratiğinde renk, form ve duygu arasındaki ilişkiyi merkeze alan bir sanatçıdır. Çalışmalarında doğa, hafıza, içsel dünyalar ve gündelik yaşamdan izler taşıyan kompozisyonlar öne çıkar. Resmi yalnızca görsel bir ifade alanı olarak değil, aynı zamanda düşünsel ve sezgisel bir anlatım biçimi olarak ele alır. Üretimlerinde çoğunlukla katmanlı bir yüzey dili kuran Kıran, izleyiciyle doğrudan ve samimi bir bağ kurmayı amaçlar. Eserlerinde zaman zaman soyut, zaman zaman figüratif öğelere yer vererek kişisel bir anlatı alanı oluşturur. Sanat pratiği, duygu yoğunluğu ile estetik dengeyi bir arada taşıyan özgün bir çizgi üzerine kuruludur.
Ercan Filiz, 1977'de İstanbul'da doğdu; resme olan tutkusu çocukluk yıllarında başladı. Yenilevent Lisesi'nden mezun olduktan sonra Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi İç Mimarlık Bölümü'nde eğitim gördü. Mezuniyetinin ardından mimarlık, tasarım ve resim alanlarındaki üretimini sürdürdü. Küçük yaşta resme başlayan sanatçı, bugün profesyonel bir sanatsal süreç içinde olsa da çocukluk yıllarının özgür ve kaygısız saf benliğine dönüşü arıyor. Güzel Sanatlar Fakültesi'nde okumuş olsa da klasik bir sanat eğitimi almadı; okulunun farklı disiplinlerden oluşan çeşitli sosyal ortamı, bu sınırsız sanatsal evrenden faydalanmasını sağladı. Eserlerinde sabit bir örüntü yoktur; bilinçli ve bilinçaltı sorgulamalarını önce kendisi, sonra izleyici için kendiliğinden bir araya getirir. Dışavurumculuk, sanatının temel dinamiklerinden biri olmuştur; duyguları özenli bir işçilikle aktarmak yerine doğaçlama bir yaklaşımı benimser. Bunun sonucunda resimleri, bir araya gelen, dağılan ve duygusal bir patlamayla buluşan anlatılar yaratır.
"Elementa Diversa" sanatın büyüleyici çeşitliliğini kutlayan ve her bir eserde yeni bir keşif vaat eden bir karma sergi olarak karşınıza çıkıyor. Çeşitli teknikler, stiller ve bakış açılarıyla sanat dünyasının ne denli zengin ve çeşitli olduğunu gözler önüne seriyor. Sergi, galerinin farklı disiplinlerde çalışan sanatçılardan gelen özgün çalışmalarını bir araya getirerek, izleyicilere sanatın evrensel dilini farklı şekillerde deneyimleme fırsatı sunuyor. Her bir eser, sanatçının bireysel vizyonunu ve teknik becerisini yansıtırken, aynı zamanda kolektif bir yaratıcı enerjiyi de temsil ediyor. Görsel bir şölen olarak tasarlanan bu sergi, hem geleneksel hem de modern sanat formlarını bir arada sunarak, sanatseverleri hem tanıdık hem de yeni keşiflerle buluşturuyor.
Barış Sarıbaş, 13.7.1979 İzmir doğumlu Türk ressamdır; İstanbul ve İzmir'de yaşayıp üretimini sürdürüyor. 1993-1997 Kütahya Güzel Sanatlar Anadolu Lisesi, 1997-1998 Anadolu Üniversitesi Sanat ve Tasarım Bölümü, 1998-2002 Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde Prof. Dr. Mustafa Pilevneli, Prof. Dr. Mehmet Özer ve Prof. Dr. Hüsamettin Koçan atölyelerinde eğitim aldı. Eserleri Roberto Bilotti Ruggi D'Aragona Çağdaş Sanat Müzesi (Rende, İtalya), Cosenza Çağdaş Sanat Müzesi, Palazzo Arnone di Cosenza ve Luciano Benetton Müzesi (Torino) koleksiyonlarında yer alıyor. Sanatçının eserleri 2015'te Palazzo Arnone di Cosenza, 2011'de Maraya Art Center (Şarjah), 2005'te Pera Müzesi ve 2004'te Baksı Müzesi ile Elgiz Müzesi'nde sergilendi.
Cenk Akaltun'un iç manzaralarını renk ve doku katmanlarıyla işlediği kişisel resim sergisi.
Melih Koçali, Soyut Dışavurumculuktan Pop Art'a değin büyük bir mirası devralarak başka bir coğrafyada, başka bir zamanda kendi dilinin olanaklarıyla çalışmalarını dönüştürüyor. Sanatçı, soyut dışavurumcuların renklerin patlamasıyla tinin ortaklığında bir araya gelen evrensel dili yakalama çabalarından Pop Art'ın Rauschenberg gibi aykırı, asi, kuralların dışına çıkan, eleştirel diline kadar birçok kavram ve plastik biçimlendirmeyi bir araya getiriyor. Koçali'nin tekniğin ve malzemenin dışında çağa ilişkin duyduğu tedirginliğin, sokağın ritminin, duvarların sesinin yapıtlarına yansıdığını görmek olası. Yağmur Çalış'ın "Yanlış Zigot" isimli sergisi ise kavramların tezatlığıyla oluşturduğu heykellerinde organik olanın, yaşanmışlığın, kişisel ve kolektif hafızanın izini sürüyor. Sanatçı çalışmalarını geçicilik ve kalıcılık üzerinden okumayı da mümkün kılıyor; yaşamımızın ayrılmaz parçası kağıdın heykel malzemesine dönüşmesi, çoğu zaman atık olarak nitelendirilen bu malzemenin bir sanat eserinde yeniden yaşam bulması, sıradanlaşmanın değere dönüşmesi fikrini canlı tutuyor.
Kağıt işlerin sadeliği ve naifliği üzerine izleyici algısını değiştirecek olan "Gündönümü" sergisi, dört sanatçının kağıt üzerine yaptığı eserleri bir araya getirerek, alışılmışın ve popülerin dışında da nefes alabilen bir sanat anlayışını yansıtıyor. Sergideki eserler, izleyiciyi günlük yaşamdan kopararak, zaman ve mekan algısını sorgulatarak başka dünyaların kapısına kadar götürüyor.
Küratör: Nilgün Yüksel. Doğru ve yanlış, güzel ve çirkin, iyi ve kötü, aydınlık ve karanlık... Yüzyıllardır insanoğlunun neden ve niçinini aradığı bu kavramlar üzerine yeni bir bakış getiren "Dualite" sergisi, dualite kavramının sanatla olan ilişkisini yeniden gündeme getirmek ve irdelemek üzerine hareket ediyor. Farklı kuşaklardan, deneyimlerden gelen sanatçıların birikimlerini, sanatsal ifadelerini, oluşturdukları dili; iki, ikilik, ikilem, zıtlık, benzerlik, uyum kavramları etrafında yeniden okumaya açan sergide, eserler ikişerli ve birbirleriyle diyalog kuracak şekilde düzenlendi. Büyük bir yerleştirme gibi algılanacak sergide, hem eserlerin ikili diyalogları hem de bütünde oluşacak diyalog ile izleyicinin dualite kavramı üzerinden bütünsel algılamayı sorgulaması hedeflendi.
Eserlerinin merkezine insanı ve çelişkilerini alan Barış Cihanoğlu'nun "Hisli Madde" isimli resim sergisi, madde ve ruhun karışımından oluşan insana atıfla, bir yıllık çalışma sonucunda ortaya çıkan eserleri sanatseverlerin beğenisine sundu. Desen omurgası üzerinde kurulmuş ve yoğun boya katmanları ile boyanmış resimler, sanatçının özgün kurgularıyla insana ve yaşama dair meselelere değiniyor; düşsel bir atmosferde var olan aileler, yalnızlaşan bireyler ve arada kalmış insanlar görülüyor. Cihanoğlu, sürecini şöyle anlatıyor: "Madde ve ruhun karışımıdır insan... Madde ve tin birlikte var olarak insanı oluşturuyor ve bu mecburi birliktelik sürekli olarak bilincin kıskacında... Sanırım insanın kendi içinde tanımlayamadığı sancısı da, madde ve ruhun çelişkisinden doğuyor. Bu perspektiften bakarsak temelinde insan, hisli bir maddedir." Sanat yazarı Nilgün Yüksel de sergiyle ilgili yazısında şunları belirtiyor: "Eserlerinin merkezinde insan olan Barış Cihanoğlu'nun 'Hisli Madde' başlığıyla yaptığı eserler, öğretilmiş mantığın ilk çağrışımında bir çelişkiyi barındırır... İsim eser ile örtüştüğünde yeni çağrışımları, sorgulamaları getirir."
Sanatçının 2016 tarihli Vertigo ve Yerçekimi serilerinin devamı niteliğindeki kişisel sergisi; Fikirtepe'deki kentsel dönüşümde yıkılan binalardan topladığı parçalarla kurduğu enstalasyonlar, yıkım, hafıza ve ölümsüzlük temalarını ele aldı. Küratörlüğünü Hasan Bülent Kahraman üstlendi.
